زبان معاويه آورده شده است تا از مسئوليت وى در رابطه با آنچه كه ولى عهدش با حسين و اهل بيت كرد ، بكاهد . آنچه را كه ابن اثير در جلد دوم اسد الغابة آورده است با سياست امويها كه بر اساس خشونت و خونريزى و بكارگيرى همه گونه شيوه‌هاى خشونت‌آميز در نيل به قدرت و تسلط بر مردم ، استوار بوده است ، همخوانى بيشترى دارد . در اين منبع آمده است كه امام حسين از بيعت با يزيد بن معاويه آنگاه كه پدرش او را وليعهد خودش قرار داد امتناع ورزيد و به همراه وى فرزند عمر و فرزند زبير و عبد الرحمن بن ابو بكر نيز از اين كار خوددارى كرده بودند ، بيشتر مردم با وى بيعت كرده بودند معاويه با هزار تن از جنگجويان ارتش شام به حجاز آمد وقتى به نزديكى مدينه رسيد امام حسين بن على ( ع ) با او برخورد كرد وقتى معاويه او را ديد گفت : سلام و درودم مباد بر اين آمدنى كه بوى خون از آن مىآيد . امام حسين ( ع ) فرمود : معاويه اندكى تأمل كن كه به خدا سوگند مرا با اين سخنها كه تو مىگويى كارى نيست ؛ و معاويه در پاسخش گفت : به بدتر از اين هم كار دارى . با فرزند زبير نيز برخورد كرد و به او گفت : سلام و درودم مبادت كه تو همچون شيرى كه سر به زمين برده و با دم ضربه مىزند ، هستى و به خدا قسم كه دلم مىخواهد كه از دمت ترا بگيرم و به زمينت افكنم از پيش چشمم دور شو و ضربه‌اى بر صورت مركبش وارد آورد . پس از آن نيز با عبد الرحمن بن ابو بكر برخورد كرد : سلام و درودم مباد بر پيرمرد خرفتى كه عقل از سرش پريده است و ضربه‌اى بر صورت مركبش فرود آورد و با فرزند عمر نيز همين برخورد را كرد . سپس وارد مدينه گرديد به ايشان اجازه نداد كه به خانه‌ها وارد شوند و همراهانش نيز آنچه را دوست داشتند از وى نديدند آنگاه به مكه رفتند در آنجا معاويه براى مردم سخنرانى كرد به تمجيد و ستايش از پسرش يزيد پرداخت آنگاه بر عايشه وارد شد به او خبر رسيده بود كه معاويه با حسين و يارانش ديدارى داشته و آنها را در صورت بيعت نكردن با يزيد ، به قتل خواهد رساند معاويه شكايت از آنها به وى برد . عايشه در پاسخش گفت : به اطلاعم رسيده كه تو آنان را تهديد به قتل كرده‌اى گفت : اى ام المؤمنين براى يزيد بيعت گرفته‌ام ديگران نيز بيعت كرده‌اند آيا مىخواهى بيعتى را كه انجام گرفته ، نقض كنم ؟ گفت : با آنان مدارا كن به خواست خدا ، هم آنچه كه دوست دارى ، خواهد شد .